Me vs. me! De linkerfoto is 5 jaar geleden genomen. Ik woog toen 108 kilo. Zoals ik in de post ‘Back to school’ al vertelde, ben ik niet altijd bezig geweest met voeding, sport en stressmanagement. Of nou ja; ik was ermee bezig, maar in alle opzichten buitenproportioneel. In dit artikel vertel ik mijn weg naar vitaliteit: van verdrinken naar leven.

2005 – Verdrinken

Status: 15 jaar, 175 cm. lang en 88 kg. Ik deed actief aan wedstrijdzwemmen en ballet maar bleef toch zwaarder worden. Daar voelde ik me steeds minder prettig bij en besloot daarom naar een diëtiste te gaan. Ik wilde graag wat kilo’s kwijt en ik wilde leren hoeveel ik eigenlijk ‘mocht’ eten om niet weer aan te komen in gewicht. Na 8 kilo afgevallen te zijn werd ik losgelaten en vanaf dat punt ging het bergafwaarts. Ik wist precies hoeveel calorieën 1 rijstkorrel bevatte en vond dit ook erg interessant. Maar hoe ik daar zelfstandig op een gezonde manier mee om moest gaan wist ik niet. Daarbij had ik als puber ook nog andere ‘belangrijke zaken’ aan mijn hoofd, zoals uitgaan en bier drinken.

Binnen no-time kwam ik in aanmerking voor de term ‘binge eating disorder’, wat niets meer betekent dan Netflix bingewatchen, maar dan met eten: niet kunnen stoppen. Ik probeerde de 30 kilo die ik in 1,5 jaar tijd was aangekomen weg te werken door ongeveer elke absurde dieettechniek die er bestond uit te proberen. Die werkten allemaal, maar niet voor lang. Waarom? Omdat een gemiddeld dieet zoveel focus, energie en toewijding vraagt dat een gemiddeld mens dit eetpatroon niet lang volhoudt. De persoon in kwestie valt vervolgens terug in oude gewoonten en de kilo’s vliegen er weer aan.

 

2015 – De overstap 

Toen de weegschaal bijna de 110 kilo aantikte en mijn tante een tijd daarna overleed aan een hersentumor werd de bezorgdheid over mijn gezondheid aangewakkerd. Doordat ik ook nog een intensieve studie volgde en in een kroeg werkte, werd het in mijn hoofd een warboel aan stressoren en raakte ik langzaam de regie kwijt. Na 10 jaar waren de reserves op en besloten mijn lichaam en brein op een maandag in mei om niet meer mee te werken. Ik was 25 jaar en had flink overgewicht, mijn creativiteit was verdwenen en ik kreeg valium voorgeschreven van de huisarts. Dat leek me nou ook weer niet de bedoeling.

Dit was voor mij het moment dat ik ging nadenken over de waarde van het leven. Ik vroeg mezelf af waar ik nou eigenlijk mee bezig was. Er is een deel van je gezondheid waar je geen invloed op hebt, zoals bij mijn tante, maar ook een gedeelte waar je zelf mee aan de slag kunt. Ik wilde deze kans niet laten schieten. Ik mocht toch potverdorie blij zijn dat ik nog gezond was!

Het leven zo aangenaam mogelijk maken, dat werd mijn doel. Want waarom zou je het jezelf in hemelsnaam moeilijk(er) maken? Ik heb die bewustwording niet gekregen door in mijn eentje in een kamertje na te gaan denken. Als ik namelijk alles zelf al wist, was ik überhaupt nooit op dit punt gekomen. Dus alle hulp heb ik aangegrepen. Een wekelijkse sessie bij de psycholoog was voor een lange tijd vaste prik. Daarnaast had ik mijn lieve vriend Armand aan mijn zijde: hij wist veel over functioneel voeden en bewegen en was op dat gebied in balans. Onder andere dankzij hem leerde ik dat ik zelf kon en mocht bepalen hoe ik mijn leven leef.

2017 – Leven

Nog altijd ben ik mijn lichaam en brein dankbaar dat die ene dag het licht even uitging. Ik stopte met mijn studie en viel in 2,5 jaar 34 kilo af. Er ging een wereld voor me open. Ik bewoog vrijer, had minder pijntjes en vond mezelf doorgaans een stuk leuker. Ik was goed op weg naar mijn doel om het leven zo aangenaam mogelijk te maken! Al snel werd duidelijk wat mijn rol in de maatschappij moest gaan zijn: andere mensen helpen de regie over hun leven terug te krijgen en de overstap te maken van verdrinken naar zorgeloos zwemmen, of wel leven! Mijn kennis delen en mensen laten weten dat veranderen écht een optie is. Mensen laten weten wat vitaliteit is!

Vitaliteitscoach

Door mijn eigen ervaringen wist ik dat het gaat om het totaalplaatje. Dat is dan ook de rol van een vitaliteitscoach. Een vitaliteitscoach helpt je zonder frustratie en met iets meer geduld je doel te bereiken en een basis te creëren waar jij de rest van je leven op kan bouwen. Heel frustrerend dat een crashdieet nu eenmaal niet de holy grail is, maar zo werkt ons brein nu eenmaal. Ik wilde alle informatie tot mijn beschikking hebben om mensen zo goed mogelijk te kunnen helpen en kwam uit bij het opleidingsinstituut Chivo in Utrecht. Wat ik belangrijk vind is dat zij werken met wetenschappelijk onderzoek en ik daarom als vitaliteitscoach mijn standpunten altijd kan onderbouwen.

Ik deel dit verhaal omdat ik hoop dat de mensen die ook worstelen met datgene wat hen ervan weerhoudt 100% te kunnen genieten van het leven zien dat veranderen echt kan. Het gaat in mijn verhaal niet om het verliezen van gewicht, maar om de weg naar vitaliteit en de invulling daarvan kan voor iedereen anders zijn.

 

Als vitaliteitscoach help ik je de negatieve stress in jouw leven onder controle te krijgen. De drie pijlers voeding, beweging en lifecoaching zullen hierbij vrijwel altijd aan bod komen.